رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی چیست؟

افراد مبتلا به دیابت ممکن است به بیماری چشمی به نام رتینوپاتی دیابتی مبتلا شوند. این زمانی است که سطح قند خون بالا باعث آسیب به رگ های خونی در شبکیه می شود. رگ های خونی می توانند متورم شده و نشت کنند یا می توانند بسته شده و از عبور خون جلوگیری کنند. گاهی اوقات عروق خونی جدید غیرطبیعی روی شبکیه رشد می کنند. همه این تغییرات می تواند دید  را دچار مشکل کند.

رتینوپاتی دیابتی یکی از مهم ترین علل کاهش بینایی در سراسر جهان است و علت اصلی اختلال بینایی در بیماران بین 25 تا 74 سال می باشد. از دست دادن بینایی در پی رتینوپاتی دیابتی ناشی از پیشرفت بیماری است و ممکن است ثانویه به ادم ماکولا (ضخیم شدن شبکیه)، ایجاد خونریزی از عروق جدید، جدا شدن شبکیه، یا گلوکوم نئوواسکولار باشد.

علائم رتینوپاتی دیابتی

اکثر افراد مبتلا به رتینوپاتی دیابتی در مراحل اولیه بیماری هیچ علامتی ندارند. این زمانی است که درمان بهترین نتیجه را دارد. به همین دلیل، غربالگری زودهنگام برای این وضعیت مهم است. به این ترتیب، پزشکان می توانند اقدامات لازم را برای محافظت از چشمان شما قبل از آسیب دیدگی انجام دهند.

شروع علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تاری دید
• دیدن نقاط تاریک یا شناور
• مشکل در دیدن چیزهایی که در مرکز تمرکز هستند (هنگام مطالعه یا رانندگی)
• مشکل در تشخیص رنگ ها

علت ایجاد بیماری رتینوپاتی چیست ؟

ایجاد و پیشرفت رتینوپاتی دیابتی در درجه اول ناشی از اثرات مخرب بافتی در اثر هیپرگلیسمی (قند خون بالا) مزمن است که منجر به تعامل پیچیده ای از مکانیسم های متعدد می گردد، که باعث تغییر در عروق شبکیه می شود، یعنی: نفوذپذیری غیر طبیعی و انسداد عروق. مسیرهای بیوشیمیایی و تغییرات در عملکرد عصبی و جریان خون شبکیه به ویژه در مراحل اولیه بیماری، حتی قبل از ایجاد میکروآنوریسم (گشادشدگی عروق) یا سایر یافته‌های قابل مشاهده بالینی، مهم هستند. عوامل رگ زایی مانند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و فاکتور رشد شبه انسولین 1 (IGF-1) احتمالاً در مراحل بعدی بیماری، بلافاصله قبل و در طول توسعه رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو یا ادم ماکولا دیابتی مهم هستند.

انواع رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی به دو شکل عمده تقسیم می شود: غیر تکثیری و تکثیری که به دلیل عدم وجود یا وجود رگ های خونی جدید غیرطبیعی که از شبکیه سرچشمه می گیرند نامگذاری شده اند. رتینوپاتی دیابتی را می توان بیشتر بر اساس شدت طبقه بندی کرد. این طبقه بندی ها برای تجزیه و تحلیل اثربخشی درمان در شاخص های کلی برای استراتژی های درمانی مفید بوده اند. با این حال، هر بیمار مبتلا به رتینوپاتی دیابتی، ترکیبی منحصر به فرد از یافته ها، علائم و سرعت پیشرفت دارد، که لزوماً به یک رویکرد فردی برای درمان در تلاش برای حفظ بینایی نیاز دارد.

آیا آزمایشی برای رتینوپاتی دیابتی وجود دارد؟

بله. برای بررسی رتینوپاتی دیابتی، می توانید 1 از 2 آزمایش اصلی را انجام دهید:

معاینه چشم متسع شده: در طول این معاینه، چشم پزشک به شما قطره های چشمی می دهد تا مردمک چشم شما باز شود. (قطره ها دیدن قسمت های مختلف داخل چشم را برای پزشک آسان تر می کند) پس از اینکه قطره ها کار خود را انجام دادند، پزشک به پشت چشم شما که شبکیه نام دارد نگاه می کند. این بخشی از چشم است که در اثر رتینوپاتی دیابتی آسیب دیده است.

تصویربرداری دیجیتال شبکیه: برای این آزمایش، تکنسین با دوربین مخصوص از چشم عکس می گیرد. سپس آنها عکس ها را برای چشم پزشک می فرستند تا بیماری را بررسی کند. اگر آزمایش‌های قبلی چشم‌تان همگی طبیعی بوده است، استفاده از این آزمایش اشکالی ندارد. در غیر این صورت، باید یک معاینه اتساع چشم انجام دهید.

اگر معاینه اتساع چشم یا آزمایش تصویربرداری دیجیتال شبکیه مشکلی را نشان دهد، چشم پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را نیز پیشنهاد کند.

عوامل خطر رتینوپاتی دیابتی

• عوامل خطر اولیه برای ایجاد و پیشرفت رتینوپاتی دیابتی عبارتند از:
• مدت ابتلا به دیابت
• کنترل سطح قند خون
• عوامل خطر اضافی عبارتند از:
• فشار خون بالا
• وجود سایر عوارض میکروواسکولار مانند نفروپاتی و نوروپاتی مرتبط با دیابت
• عدم تعادل در چربی خون

اگرچه این عوامل خطر، به ویژه مدت زمان بیماری و کنترل سطح قند خون، قویاً پیش بینی کننده ایجاد و شدت رتینوپاتی در جمعیت هستند و کنترل این عوامل خطر برای پیشگیری از رتینوپاتی مهم است، پیش بینی بروز یا میزان پیشرفت رتینوپاتی در یک فرد دشوار است. به عنوان مثال، در حالی که سطوح پایین هموگلوبین گلیکوزیله (A1C) با کاهش خطر توسعه و پیشرفت رتینوپاتی مرتبط است، زمانی که قند خون به خوبی کنترل شده است نمی توان تضمین کرد که رتینوپاتی ایجاد نمی شود. همچنین غربالگری منظم مهم است، اگرچه توالی غربالگری ممکن است بر اساس سطوح گلیسمی تنظیم شود.

چه زمانی می بایست برای رتینوپاتی احتمالی به پزشک مراجعه شود؟

اگر متوجه کاهش بینایی (یا لکه های تیره در بینایی خود) شدید، در اسرع وقت به چشم پزشک مراجعه کنید.

آیا می توان از رتینوپاتی دیابتی پیشگیری کرد؟ 

درمان بهینه شرایط سیستمیک در بیماران دیابتی برای جلوگیری از کاهش بینایی ضروری است. در بیماران مبتلا به دیابت، شامل کنترل قند خون و فشار خون است.

-کنترل قند خون

-کاهش چربی

برگرفته از سایت سوپرابیون